شایان شلیله در وبلاگ دنیای مجازی و یا فاجعه مجازی مطلبی تحت عنون “از اون صفحه ی فیلترینگ تا این صفحه ی فیلترینگ” نوشته است که در ادامه آنرا می خوانید.
از اون صفحه ی فیلترینگ تا این صفحه ی فیلترینگ، فکر می کنم که بهترین عنوان برای نوشتن این مطلب باشد، مطلبی که اصلاً دوست نداشتم بنویسم چون اصلاً دوست نداشتم بحث فیلترینگ به این گستردگی در کشور ما وجود داشته باشد. سانسور وقتی خود بخود گسترده میشود اگر جنبه خوبی هم داشته باشد، به خودی خود اون جنبه خوبش را از دست میدهد. یعنی شاید بشه گفت اومد ابروشو درست کنه زد چشمش رو کور کرد. یا مثلاً اینقدر عقب عقب رفت که از اون طرف افتاد پایین.
وارد این بحث نمی شیم که به نظر من فیلتر شدن چه نوع سایت هایی خوب است، چون اینقدر همه از فیلترینگ عصبانی هستند که کافیه من بگم فلان سایت را فیلتر کردن خوب شد، که داد همه بره هوا. فیلترینگ بطور کل چند دسته دارد، که بیشتر سایت های غیر اخلاقی و سایت های سیاسی را در بر می گیرد.
برای فیلتر شدن سایت ها و وبلاگ های غیر اخلاقی میشه دلیل آورد. بسیاری از مردم ما در ایران به دلیل دید مذهبی که دارند با فیلتر شدن سایت های پورن موافق هستند. حالا چه من دوست داشته باشم چه دوست نداشته باشم. از سوی دیگر کم هم نیستند دولت هایی که با ادعای آزادی های اجتماعی، سایت ها و وبلاگ های سیاسی مخالف خودشون رو فیلتر می کنند. این هم چه من موافق باشم چه مخالف باز اینجا جاش نیست که نظری بدیم چون فیلتر شدن سیاسی سایت ها و یا فیلتر شدن سایت های سیاسی یک مقوله فنی نیست که بشه با دید فنی مورد بررسی قرار داد.
اما این شاهکاری که چند روزی هست وارد دنیای مجازی ما ایرانی ها شده، یعنی خط دادن به کاربران وقتی وارد سایت های فیلتر شده میشن، دیگه واقعاً یک مسئله فنی هستش و چه دوستان ما توی فیلترینگ از این موضوع خوشون بیاد و چه خوششون نیاد، باید گفته بشه.

این کار، یعنی دادن پیشنهاد به کاربر، که حالا اومدی این سایت رو دیدی، ما که فیلترش کردیم، برو بجاش این یکی سایت رو ببین، واقعاً کار درستی نیست. این یعنی یک جور انتقال دامنه توی زیر شبکه که فکر می کنم از نظر حقوقی هم خلاف قانون باشه.
یعنی من آدرس سایت خودم رو می زنم که به برکت دوستان نمی دونم چرا فیلتر شده؟؟؟ www.lavashak.com/miniblog بعد میره توی یک سایتی به آدرس http://mofidlinks.ir که مثلاً حالا که این مینی بلاگ بنده خدا شایان فیلتر شده، بیا برو این سایت و این سایت و این سایت رو ببین.
کاربر هم ناخواسته انگار که وارد سایت من شده شروع می کنه کلیک کردن و خوشحال از اینکه ایول شایان چقدر سایت های خوب و مفید رو لینک کرده توی این صفحه!
خلاصه این موضوع به طور کلی اشکال داره، نه درسته و نه حرفه ای. آقا رک و پوست کنده باید گفت فلانی، این سایت که داری میبنی به دلیل چی و چی فیلتر شده. دیگه اینکه حالا بیا این سایت و این سایت رو ببین که اصلا خنده داره. اونم معرفی چه سایت هایی!
مثلاً طرف اومده بره توی سایت فیس بوک، آقای فیلترینگ میگه نه بیا سایت الف رو ببین یا برو توی بلاگفا وبلاگ درست کن یا اصلاً برو تو سایت یاسین دانلود برنامه کرک شده دانلود کن! طرف می خواد بره آب میوه بخوره ما می گیم این آب میوه فروشی بسته شده شما بیا برو چلو کباب بخور!
چون بطور کل با این صفحه مخالف هستم، وارد این بحث که حالا این لینک ها چطوری انتخاب شدن و این ها نمیشم. این صفحه که به طور کلی خنده داره و اصلاً بحثی در موردش نیست. امیدوارم که زود برداشته بشه و اون صفحه دوست داشتنی قبلی دوباره بیاد!
اما در مورد کل فیلترینگ. فیلترینگ توی ایران جنبه های سیاسی و اجتماعی زیادی داره. وارد بحث سیاسی نمیشه شد و خودتون بهتر از همه می دونید چرا، اما اون جنبه اجتماعی فیلترینگ خیلی راه کارهای دیگه داره که میشه اون ها رو جلو رفت و به نتیجه بهتری رسید.
برای مثال آموزش و فرهنگ سازی فیلترینگ خانوادگی. یعنی پدر و مادر بتونن خودشون کنترل کنند که فرزندان چه سایت هایی رو می بینند و بعد با مرور سایت های دیده شده توسط پدر و مادر، این سایت ها توی کامپیوتر فرزندشون فیلتر بشه. یا حتی مثلا ISP ها این سرویس رو ارائه بدن که مثلا پدر ها و مادر ها بتونن روی خط ADSL و یا تلفن های هوشمند دسترسی به برخی سایت ها رو با توجه به اعتقادات خودشون برای فرزندان مسدود کنن. ولی تمام این ها هم که من گفتم راه فرار داره. بچه های این دوره زمونه هم از من و شما و پدر و مادرشون خیلی باهوش تر هستند و خیلی سریع راه های فرار از فیلترینگ رو پیدا می کنند.
پس تنها چیزی که راه فرار نداره، آموزش خانواده و پدر و مادر هاست که با کنترل دقیق روی فرزندان، نصب برنامه های کنترلی روی کامپیوتر که فرزندانشون به اون ها دسترسی دارند بتونن روی عملکرد اون ها کنترل داشته باشند.
البته این راهی هم که داره جلو میره و کم کم به امید خدا به اون میرسیم، یعنی هاست شدن تمام سایت ها داخل ایران و ایجاد اینترنت ملی که اول همه ما خندیدیم به طرحش، مشکل همه ما رو حل می کنه. آقا دسترسی کلی به سایت های خارجی وقتی که بسته بشه و فقط بشه سایت هایی رو دید که توی ایران هاست شدن، دیگه نه فیلترینگ داریم و نه فیلترشکن. خیال همه ما هم راحت میشه!